പതിവു
വായനയുടെ പ്രതീക്ഷകളോ, മുന് വിധികളോ ഒന്നുമില്ലാതെയാണ് ഞാന്
അമ്മീമ്മയുടെ സ്നേഹവീടിന്റെ വാതില്പ്പടി കടന്നത്. എന്നാല് പിന്നീടുള്ള
എന്റെ ഓരോ കാല് വെപ്പുകളിലും ഞാന് തികച്ചും ഒരു പരിചിതത്വം
അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മീമ്മയുടെ വീടും, ആ ഗ്രാമവും
എല്ലാം തികഞ്ഞ കൈയ്യടക്കത്തോടെ, ശക്തവും, സരളവുമായ ഭാഷയിലൂടെ ഒരിക്കലും
മടുപ്പിക്കാത്ത, വഴക്കം നിറഞ്ഞ ശൈലിയില് എച്ച്മു എനിക്കു മുന്നില്
തുറന്നിട്ടു.
ഈ വായനയില് ഞാന് എനിക്കു പരിചയമുള്ള ആരൊയൊക്കെയോ
കാണുകയായിരുന്നു, അറിയുകയായിരുന്നു. അമ്മീമ്മയുടെ സ്നേഹവും, സങ്കടവും,
ശക്തിയും അക്കാലത്തെ സ്ത്രീകളില് പൊതുവെ അപൂര്വ്വമായിരുന്ന
ഉല്പതിഷ്ണേച്ഛയും എല്ലാം അറിയുകയായിരുന്നു. പാറുക്കുട്ടിയുടെ കുശുമ്പിച്ച
സംസാരങ്ങള് എന്റെ ചെവിയിലുണ്ട്. ഇനിയും വാക്കിന്റെ കുളിര്മയുള്ള
നീരുറവുകള് തീര്ക്കുന്ന ചാലുകളില് മുങ്ങി ഉണരാന് കാത്ത്...
you made me to feel a lady next door to me....
